Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2016

Έκτρωση - τι λένε οι ανώτερες, πνευματικά, οντότητες;

O Janos, μια ψυχή της όγδοης διάστασης, έδωσε πολλές πληροφορίες στην Susan Ward, που περιλαμβάνονται στο βιβλίο της, «Φωνές του Σύμπαντος».

Το παρακάτω απόσπασμα είναι από το κεφάλαιο Janos.

«Μια ψυχή δεν χρειάζεται απαραίτητα ένα σώμα για την ίδια τη ζωή, καθώς αυτή (η ζωή) είναι εγγενής με την ουσία της κάθε ψυχής. Το σώμα είναι απαραίτητο στην ψυχή μόνον όταν θέλει να βιώσει εμπειρίες από την ύλη και της χρειάζεται κάποια μάζα για να μπορεί να είναι λειτουργική.
Ανάμεσα στους ανθρώπους σας υπάρχει μεγάλη παρανόηση σχετικά με τη «ζωή» και τη διαφορά ανάμεσα στην ψυχή και το σώμα. 
Έχετε μια διαδικασία που εσείς ονομάζετε «έκτρωση» που ορισμένοι πιστεύουν ότι είναι η καταστροφή μιας νέας ζωής, και υπάρχει διαφωνία για το πότε μια ψυχή εισέρχεται στο σώμα του εμβρύου. Ποτέ δεν μπορεί να καταστραφεί η ζωή μιας ψυχής όταν κάποιος σταματήσει το σχηματισμό του εμβρυϊκού σώματος μέσα στη μήτρα. Τα σώματα αναπτύσσονται ανεξάρτητα από τις ψυχές, μέσω του φυσικού μηχανισμού αναπαραγωγής και σύμφωνα με τον κυτταρικό προγραμματισμό (κάθε φυλής).

Οι ψυχές δεν περιορίζονται στο να ενσαρκώνονται σε μια συγκεκριμένη φυλή και σε έναν συγκεκριμένο πολιτισμό. Η πνευματική εξελικτική κατάσταση μιας ψυχής την θέτει αυτόματα μέσα σε ένα συγκεκριμένο δονητικό επίπεδο και επιλέγει έναν πολιτισμό μέσα σε αυτό το επίπεδο, που μπορεί να της προσφέρει τις εμπειρίες που απαιτούνται για την πρόοδό της. Όσο μεγαλύτερη είναι η πνευματική της εξέλιξη, τόσο υψηλότερο είναι το επίπεδο του φωτός εντός του οποίου η ψυχή μπορεί να επιλέξει τον κατάλληλο πολιτισμό για να ενσαρκωθεί.

Οι ψυχές των οποίων οι ανάγκες πνευματικής ανάπτυξης βρίσκονται εντός της 3ης διάστασης της Γης, έχουν μια σειρά επιλογών σχετικά με τα σώματα που θα επιλέξουν. Μπορούν να παρευρίσκονται στο χώρο γύρω από τους μελλοντικούς γονείς ακόμη και πριν τη σύλληψη, και μετά τη σύλληψη μπορούν να εισέλθουν στο έμβρυο για να βιώσουν την αίσθηση της ανάπτυξης. Εάν δεν χρειάζονται αυτή την εμπειρία, μπορούν να παραμείνουν "έξω" από το έμβρυο για άλλα είδη εμπειριών πριν από τη γέννηση, αλλά με ένα ‘συμβόλαιο’ που η ψυχή έχει κάνει για το συγκεκριμένο σώμα - κάτι που οι άλλες ψυχές σέβονται.

Αν μια ψυχή μετανιώσει για την απόφασή της να γεννηθεί, τότε η γυναίκα βιώνει μιαν αποβολή. Μια ψυχή μπορεί να παραμείνει σ’ ένα αναπτυσσόμενο σώμα μέχρι την επικείμενη γέννηση, αλλά στη συνέχεια να αποφασίσει ότι δεν θέλει να συνεχίσει με εκείνο το σώμα και τότε το βρέφος πεθαίνει στον τοκετό.

Επίσης, μια ψυχή μπορεί να πάρει μία από τις αποφάσεις αυτές που αναφέραμε παραπάνω, να βιώσει αυτό που θέλει και έχει ανάγκη, συναισθηματικά, και μετά να συμφωνήσει με μιαν άλλη ψυχή να εισέλθει εκείνη στο σώμα και η ίδια να αποχωρήσει.
Μια ψυχή που έχει εκδηλώσει την ‘απαίτησή’ της για ένα αναπτυσσόμενο σώμα στη μήτρα, μπορεί να επιτρέψει σε μιαν άλλη ψυχή να παραμείνει στο σώμα αυτό για να βιώσει την αίσθηση της ανάπτυξης και της γέννησης, αλλά στη συνέχεια φεύγει και η πρώτη αναλαμβάνει το σώμα και τη ζωή.
Αυτές οι διάφορες καταστάσεις βρίσκονται πάντα σε συμφωνία με όλες τις ψυχές που εμπλέκονται, κάτι που φυσικά περιλαμβάνει τους γονείς και τα άλλα μέλη της οικογένειας, και σκοπός είναι πάντα να επιτρέπουν να βιώνουν οι ψυχές τις εμπειρίες που χρειάζονται.

Η έκτρωση, όπως και όλα τα άλλα στάδια πριν από τη σύλληψη παρέχουν τις ευκαιρίες στις συμμετέχουσες ψυχές να αντιμετωπίσουν τα συναισθήματα που γεμίζουν τα κενά των εμπειριών τους εκείνη τη στιγμή.

Τα σώματα έχουν τη δική τους δύναμη ζωής που είναι ανεξάρτητη της ψυχής, και ενώ είναι μια ασυνήθιστη κατάσταση ένα σώμα να ζει χωρίς ψυχή, αυτό μπορεί να συμβεί. Οι ψυχές έχουν το δικαίωμα να επιλέξουν να εισέλθουν σε ένα κλωνοποιημένο σώμα ή όχι, και αν όχι, ο κλώνος εξακολουθεί να μοιάζει με όλα τα άλλα σώματα, διότι ο εγκέφαλος και όλες οι αισθήσεις και οι κινητήριες λειτουργίες του είναι σε καλή κατάσταση και λειτουργούν.
Ένα άλλο παράδειγμα είναι, όταν τραυματισμένα ή άρρωστα άτομα πέφτουν σε κωματώδη κατάσταση. Η ψυχή μπορεί να επιλέξει να παραμείνει με το σώμα ή όχι, και αν όχι, εφ 'όσον δίνεται τροφή στο σώμα, ο οργανισμός συνεχίζει να ζει σε κατάσταση φυτού μέχρι να πεθάνει από την υποβάθμιση των κυττάρων του.

Αν όλοι οι λαοί της Γης γνώριζαν ότι ο καθένας από εσάς είναι μια ψυχή που έχει μιαν υλική εμπειρία με πάρα πολλές επιλογές, η έκτρωση δεν θα ήταν ένα πολιτικό, κοινωνικό ή θρησκευτικό ζήτημα. Όταν θα ζείτε στην Χρυσή Εποχή της Γης, δεν θα υπάρχουν εκτρώσεις ή διαχωρισμός από οποιοδήποτε είδος και η ζωή θα είναι τρυφερή, ειρηνική και σε αρμονία με όλη τη Φύση».

Και τώρα απαντήσεις σε ερωτήσεις που του τέθηκαν:

ΕΡ: Είναι η ψυχή η ουσία ενός ατόμου, ή δημιουργήθηκε για να υποστηρίξει τη «θεμελιώδη ουσία» ως μονάδα αποθήκευσης εμπειριών; Με άλλα λόγια, είμαστε πραγματικά η «ουσία» ... με «ψυχή» ... «μυαλό» και «σώμα» ως λειτουργικά εργαλεία υποστήριξης του αληθινού εαυτού μας, που είναι η «ουσία» - γεγονός που υποδηλώνει ότι η «ψυχή» είναι μια πνευματική λειτουργία που βρίσκεται ανάμεσα στη «θεμελιώδη ουσία» μας και στο «μυαλό μας»;

ΑΠ: Ο αληθινός εαυτός σας είναι ένα ανεξάρτητο, απαραβίαστο, αιώνιο Ον με ψυχή, είτε ζει στον φυσικό είτε στον πνευματικό κόσμο, είτε ζει ως ένα ελεύθερο πνεύμα οπουδήποτε σε αυτό το σύμπαν. Η ουσία σας, ή η σύνθεσή σας, είναι η αγνή ενέργεια αγάπης-φωτός του Δημιουργού, που είναι πηγή κάθε ύπαρξης σε όλο τον Κόσμο (Cosmos), και σε αυτό το σύμπαν είναι του Θεού.
Χρησιμοποιώντας την ενέργεια του Δημιουργού και το δώρο Του της ελεύθερης βούλησης, με συστατικό της τη δύναμη της εκδήλωσης, σχεδιάζετε ένα μυαλό και ένα σώμα που θα σας δώσει τη δυνατότητα να λειτουργείτε σύμφωνα με ό,τι θέλετε να ζήσετε κατά την ενσάρκωση. Προικίζετε αυτό το πρόσωπο με ένα αποθετήριο, μια μονάδα αποθήκευσης που περιέχει σε επίπεδο ψυχής όλη τη γνώσης των Απαρχών της δημιουργίας σας από τον Δημιουργό, τη συλλογική σοφία και τις αναμνήσεις σας από τις άλλες ζωές σας.  
Μια ζωή ως ελεύθερο πνεύμα δεν έχει απολύτως τίποτα να κάνει με τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας ή της συμπεριφοράς. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο είδος εμπειριών που μπορεί ή δεν μπορεί να απαιτήσει ένα σώμα, ούτε καν αιθερικό, κατά το οποίο η ψυχή επικοινωνεί απευθείας με τον Θεό και με γνώση καταφέρνει να ολοκληρώσει την αποστολή της - που επέλεξε πριν τη γέννησή της. Ο Ιησούς και άλλοι αγγελιαφόροι του Θεού είναι παραδείγματα ψυχών που χρειάστηκαν ένα σώμα για να επιτευχθεί η γήινη αποστολή του ελεύθερου πνεύματός τους.

ΕΡ: Γιατί μερικές ψυχές θανόντων παραμένουν προσκολλημένες στο επίπεδο της Γης και δεν ανεβαίνουν στο φως; Πώς γίνεται και έχουν αυτή την επιλογή; Δεν πρέπει όλοι να πάμε στη Νιρβάνα ή μιαν άλλη σφαίρα και να λογοδοτήσουμε για τη ζωή μας στη γη και να αξιολογήσουμε κατά πόσον θα πρέπει να επιστρέψουμε ή όχι;

ΑΠ: Δεν είναι αρκετά ακριβές να αποδώσουμε τον όρο «επιλογή» στις σπάνιες περιπτώσεις που τα άτομα δεν πηγαίνουν στη Νιρβάνα ή άλλο πνευματικό κόσμο αμέσως μετά το φυσικό θάνατο. Η ψυχή, που είναι από καθαρή ενέργεια αγάπης-φωτός, έχει απελευθερωθεί από το υλικό σώμα του ατόμου, αλλά είναι το νοητικό σώμα που δεν είναι πρόθυμο να φύγει.

Η δύναμη των πεποιθήσεων είναι πράγματι ισχυρή, και μερικοί από αυτούς τους ανθρώπους πιστεύουν ότι είναι ακόμα ζωντανοί και συνεχίζουν να ενδιαφέρονται για τα γήινα, ίσως να προετοιμάζονται για την επιστροφή ενός αγαπημένου προσώπου, ή για την φροντίδα των μικρών παιδιών τους, ή να αποτελειώσουν ένα νέο επιχειρηματικό εγχείρημα. Άλλοι, γνωρίζουν ότι έχουν πεθάνει, αλλά θέλουν να μείνουν στη Γη μέχρι να ολοκληρωθεί κάτι υψίστης σημασίας, ίσως να θέλουν να εξηγήσουν στην οικογένειά τους πώς να χειριστεί τις προσωπικές, επαγγελματικές υποθέσεις τους, ή να συνεχίσουν να αγωνίζονται μαζί με τους συντρόφους τους, ή να κάνουν την αστυνομία να μάθει ποιος τους σκότωσε.

Όποιος και αν είναι ο λόγος, είναι τόσο ζωτικής σημασίας για τους ανθρώπους αυτών των κατηγοριών, ώστε η ενέργεια που ασκούν επιτρέπει στο αιθερικό σώμα τους να παραμένει γύρω από τα ενδιαφέροντά τους στη γη. Τελικά, συχνά με τη βοήθεια των αγγέλων, των πνευματικών οδηγών ή μιας εντατικής πνευματικής εργασίας τους, όλες αυτές οι ψυχές θα συνειδητοποιήσουν ότι δεν μπορούν να κάνουν ό,τι επιθυμούν και πρόθυμα θα προχωρήσουν στον κόσμο των πνευμάτων. Αν πάνε στη Νιρβάνα, θα βιώσουν μιαν επανεξέταση της ζωής τους και θα επωφεληθούν από όλες τις ευκαιρίες που το θαυμαστό βασίλειο προσφέρει καθώς θα σχεδιάζουν την επόμενη ενσάρκωσή τους.

Εν συνεχεία, υπάρχει η πολύ διαφορετική κατάσταση που ονομάζετε "κατοχή", η οποία επίσης είναι πολύ σπάνιο φαινόμενο στη Γη. Μια ψυχή που έχει κλίση προς το Σκότος, καθυστερεί σκόπιμα και ψάχνει για ένα σώμα να εισέλθει κατά τη διάρκεια του ύπνου και εκεί να παραμείνει, εφεξής. Όταν εισέλθει στο σώμα, ακολουθεί ένας αγώνας μέχρις ότου η μία από τις δυο ψυχές καταφέρει να εκδιώξει την άλλη.

Αν η ψυχή εισβολέας πάρει στην κατοχή της το σώμα, ένας έμπειρος ενεργειακός θεραπευτής μπορεί να εκτελέσει αυτό που εσείς ονομάζετε εξορκισμό. Όταν είναι επιτυχής, ο εισβολέας βοηθιέται να πάει στο φως και η πρωταρχική ψυχή-κάτοχος επιστρέφει. Αν εξορκισμός δεν γίνει ή δεν είναι επιτυχής, η αρχική ψυχή πηγαίνει στη Νιρβάνα ή στο πνευματικό επίπεδο που της αντιστοιχεί και ο εισβολέας παραμένει στο σώμα και προκαλεί σημαντικές αλλαγές στη συμπεριφορά του ατόμου.

ΕΡ: Τι συμβαίνει στην ψυχή, όταν κάποιος αυτοκτονεί;

ΑΠ: Πρώτον, σας λέμε ότι δεν υπάρχει καμία τιμωρία για την αυτοκτονία, όπως ορισμένες θρησκείες σας διδάσκουν. Ακριβώς όπως συμβαίνει και στις άλλες περιπτώσεις θανάτου, η ψυχή απελευθερώνεται από το υλικό σώμα.
Κάποιος που παίρνει τη ζωή του, το κάνει με ψυχική και συναισθηματική αγωνία, και η ψυχή εισέρχεται στη Νιρβάνα με αυτή την τραυματισμένη κατάσταση. Μετά από μια διαδικασία επούλωσης μέσα από ειδική, προσαρμοσμένη φροντίδα και συνεχή προσοχή, το πρόσωπο βιώνει την επανεξέταση της ζωής του ακριβώς όπως όλοι οι άλλοι. Όταν προγραμματιστεί μια άλλη ενσάρκωση, περιλαμβάνεται σε αυτή τα καρμικά μαθήματα που είχε επιλέξει το άτομο στην προηγούμενη ζωή του, αλλά δεν βίωσε, εξαιτίας της αυτοκτονίας.  

Με τη διαβεβαίωση ότι ποτέ δεν είστε μόνοι στο ταξίδι σας στη Γη, σας προσφέρουμε την αγάπη μας και το αντίο μας για τούτη τη στιγμή.

Μετάφραση: Αγγελική Σ. Νατσούλη

Τετάρτη, 10 Φεβρουαρίου 2016

Έχεις θυμώσει ποτέ με το Θεό;


της Karen Noè

Στην δουλειά μου, ασχολούμαι συχνά με όσους έχουν βιώσει τραγωδίες στη ζωή τους. Πολλές φορές αυτοί οι πληγωμένοι άνθρωποι θυμώνουν με το Θεό εξαιτίας των τραγωδιών και αναρωτιούνται πώς επιτρέπει ο Θεός να συμβούν. Από την άλλη, οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι συχνά αισθάνονται ένοχοι που τα βάζουν με το Θεό. Στην ουσία, όμως, ο Θεός δεν κάνει να συμβαίνουν αυτές οι λεγόμενες τραγωδίες, ούτε αγνοεί τα αιτήματα των προσευχών τους.

Ό,τι συμβαίνει στη ζωή μας είναι μια εμπειρία μάθησης για την ανάπτυξη των ψυχών μας. Σίγουρα, θα μπορούσαμε να αντλήσουμε διδάγματα ζωής με ευκολότερους τρόπους, αλλά μερικές φορές δεν δίνουμε προσοχή μέχρι να συμβεί μια κρίση. Κατά τη διάρκεια της ζωής οι ψυχές μας μπορεί να δημιουργήσουν γεγονότα, όπως ασθένειες, που μας εξαναγκάζουν να ξυπνήσουμε και να κάνουμε αλλαγές που διαφορετικά δεν θα κάναμε.

Μερικές φορές μια ασθένεια μας δίνει τη δυνατότητα να πάρουμε αυτό που απεγνωσμένα χρειαζόμαστε, να κάνουμε την κίνηση που πραγματικά θέλουμε, να παρατήσουμε τη δουλειά που μισούμε, να πάρουμε διαζύγιο από το δυστυχισμένο γάμο μας, ή ό,τι άλλο πρέπει να κάνουμε. Αν είχαμε ακούσει την εσωτερική μας γνώση εκ των προτέρων, οι πιθανότητες να συμβεί η ασθένεια θα ήταν πολύ λίγες.

Στις πιο δύσκολες ώρες μας έχουμε ανάγκη να νιώσουμε την αγάπη του Θεού περισσότερο. Τότε είναι που θέλουμε να του πούμε ότι έχουμε ανάγκη να νιώσουμε πιο δυνατά την παρουσία Του στη ζωή μας. Μπορούμε να ζητήσουμε από τους αγγέλους να μας βοηθήσουν να απαλλαγούμε από εκείνο το κάτι που μας εμποδίζει να αισθανθούμε την ειρήνη του Θεού. Να θυμάστε ότι ο Θεός και οι άγγελοί του θέλουν να νιώσουμε αυτή την ειρήνη και πάλι. Μπορούμε να Του ζητήσουμε να μας πει τι πρέπει να κάνουμε για να βελτιωθεί η κατάσταση.

Στη συνέχεια, είναι απαραίτητο να ηρεμήσουμε και απλά να ακούσουμε. Θα λάβουμε μιαν απάντηση. Βασικά πρέπει να είμαστε πρόθυμοι να κάνουμε ό,τι μας υποδειχθεί και να ενεργήσουμε προς εκείνη την κατεύθυνση. Ναι, ο Θεός υπάρχει, πάντα υπάρχει, αλλά δεν μας αναγκάζει να κάνουμε τίποτα. Πρέπει εμείς να πάρουμε την απόφαση να αναλάβουμε οποιαδήποτε δράση είναι απαραίτητη για τη δική μας ειρήνη, καθώς και για την ειρήνη των άλλων.

Ο Θεός απαντά στις προσευχές μας, αλλά όχι πάντα με τον τρόπο που θέλουμε να απαντηθούν. Αν προσεύχεσαι για κάποιον άλλο να γίνει καλά στην υγεία του, για παράδειγμα, και δεν είναι στο θεϊκό σχέδιο της ζωής του να συμβεί αυτό, μπορεί να θυμώσεις με το Θεό...
Ωστόσο, δεδομένου ότι δεν είσαι σε θέση να δεις ολόκληρη την εικόνα, είναι δύσκολο να καταλάβεις τα μαθήματα που έχει ζητήσει να περάσει η άλλη ψυχή. Μόνο ο Θεός και ο ανώτερος εαυτός του άλλου προσώπου γνωρίζουν την απάντηση. Και ακόμα κι αν ο Θεός δεν απαντήσει στην προσευχή σου με τον ακριβή τρόπο που θα ήθελες, θα βοηθήσει το πρόσωπο για το οποίο προσεύχεσαι να περάσει πιο εύκολα τις δύσκολες στιγμές και θα του δημιουργήσει εσωτερική γαλήνη μέσα του.

Αυτό που συνιστώ είναι να ζητάτε από το Θεό να σας βοηθήσει να κατανοείτε τα πάντα με ένα καλύτερο τρόπο. Όταν "κακά πράγματα" συμβαίνουν, μερικές φορές η πρώτη μας αντίδραση είναι να κατηγορήσουμε το Θεό και να πούμε, "Γιατί εγώ;" Ωστόσο, μέσα από όλη τη θλίψη και την απόγνωσή μας, ο Θεός εξακολουθεί να λάμπει μέσα μας και ποτέ δεν μας εγκαταλείπει. Συνήθως, όταν συμβαίνουν άσχημα πράγματα, κάτι καλό βγαίνει από αυτά, μακροπρόθεσμα. Το έχω δει αυτό ξανά και ξανά.

Ναι, υπάρχει φως στο τέλος του τούνελ, και το φως είναι το θεϊκό φως. Δεν πρέπει να εγκαταλείπουμε την ελπίδα μας σε Αυτόν, επειδή Εκείνος ποτέ δεν μας εγκαταλείπει. Το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι να του ζητάμε να μας χαρίζει ειρήνη και δύναμη σε οποιαδήποτε κατάσταση. Μπορεί να μην καταλαβαίνουμε πάντα γιατί τα πράγματα συμβαίνουν όπως συμβαίνουν, όμως τίποτα δεν γίνεται «τυχαία» και όταν φύγουμε από το σώμα μας, θα καταλάβουμε επιτέλους τη μεγαλύτερη εικόνα.

Μετάφραση: Αγγελική Σ. Νατσούλη