Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2015

Αντιμετωπίστε την απώλεια με 7 βήματα


Αυτά τα 7 βήματα βρίσκονται στο βιβλίο: «Your Life After Their Death: A Medium’s Guide to Healing After a Loss» της Karen Noé.

Τα αγαπημένα σας πρόσωπα που έχουν φύγει από τη ζωή είναι πραγματικά καλά και θέλουν να είστε κι εσείς καλά! Και να μερικά πολύ αποτελεσματικά εργαλεία που θα σας βοηθήσουν να θεραπεύσετε και να διατηρήσετε τη σύνδεσή σας μαζί τους μετά το θάνατό τους.

1. Οι αγαπημένοι σας προσπαθούν να σας ενημερώσουμε ότι βρίσκονται δίπλα σας, έτσι, κάντε μια συνειδητή προσπάθεια να συνειδητοποιήσετε και να αντιληφθείτε τους τρόπους με τους οποίους επικοινωνούν μαζί σας. Ίσως να σας μιλάνε τηλεπαθητικά, δίνοντάς σας σημάδια που δεν επιδέχονται αμφιβολίας, ή μπορεί να έρχονται στα όνειρά σας.

2. Η Τεχνική Συναισθηματικής Απελευθέρωσης, το γνωστό EFT, είναι μια από τις πιο ισχυρές διαθέσιμες θεραπευτικές μεθόδους, οπότε φροντίστε να την δοκιμάσετε. Η ενέργεια της θλίψης συχνά κολλάει σε ορισμένα σημεία μεσημβρινών στο σώμα σας. Εάν χτυπήσετε αυτά τα σημεία βελονισμού, ενώ αντιμετωπίζετε το αρνητικό συναίσθημα, η παγιδευμένη ενέργεια θα αρχίσει να κινείται. Αυτή η κίνηση της ενέργειας θα δημιουργήσει – σχεδόν πάντα άμεσα – μια τεράστια ανακούφιση από τον συναισθηματικό αλλά μερικές φορές ακόμη και από τον σωματικό σας πόνο!

3. Αφού έχετε "χτυπήσει" τα αρνητικά συναισθήματα με μια μέθοδο συναισθηματικής απελευθέρωσης, φροντίστε μετά, να επικεντρωθείτε στις θετικές πτυχές γύρω σας. Στα λόγια είναι πιο εύκολο παρά στην πράξη, το ξέρω! Αλλά, επειδή ο Νόμος της Έλξης δουλεύει και θα σας φέρει κοντά σας περισσότερα πράγματα πάνω στα οποία εστιάζετε την προσοχή σας, είναι σημαντικό να σκέφτεστε θετικά πράγματα. Ένας τρόπος που θα σας βοηθήσει να αλλάξετε τις σκέψεις δυστυχίας, είναι να χρησιμοποιήσετε την "ναι, αλλά" τεχνική. Για παράδειγμα, εάν αισθάνεστε λυπημένοι γιατί σκέφτεστε πόσο σας λείπει το αγαπημένο σας πρόσωπο, να δημιουργήσετε μια δήλωση που θα σας βοηθήσει να αλλάξετε τη σκέψη σας με μια πιο θετική, όπως, «Ναι, αλλά, ήμουν τόσο ευλογημένη με αυτόν ή αυτήν τότε που ήταν στη ζωή μου!»

4. Είναι επίσης πολύ σημαντικό να βρείτε το χρόνο για να μιλάτε και να ακούτε εκείνους από την ουράνια σφαίρα.
Να ξέρετε ότι ακούνε αυτά που λέτε, αν η ενέργειά σας κατευθύνεται προς το μέρος τους. Προσπαθήστε να αφιερώνετε μία ώρα κάθε μέρα για να διαλογίζεστε. Με το να ηρεμείτε καθημερινά, θα αισθανθείτε πολύ καλύτερα, και αυτό θα ενισχύσει επίσης την ικανότητά σας για σύνδεση μαζί τους.

5. Μπορεί επίσης να αποφασίσετε να πάτε σε ένα αξιόπιστο μέντιουμ που θα είναι σε θέση να σας μεταδώσει μηνύματα από τους αγαπημένους σας. Βεβαιωθείτε ότι τα μηνύματα που θα σας δώσουν θα είναι συγκεκριμένα από αυτούς και να δέχεστε μόνο εκείνα που ταυτίζονται μαζί σας.

6. Ένας άλλος θαυμάσιος τρόπος να διατηρήσετε τη σύνδεσή σας με τους αγαπημένους σας είναι να τους γράφετε επιστολές. Μην ξεχάσετε να τους ζητάτε να σας δίνουν σημάδια που δεν μπορούν να αμφισβητήσετε, έτσι θα ξέρετε χωρίς αμφιβολία, ότι έχουν επίγνωση όσων τους έχετε γράψει.

7. Τέλος, να θυμάστε ότι οι αγαπημένοι σας θέλουν να προχωρήσετε στη ζωή σας και να είστε και πάλι ευτυχισμένοι. Θα ήθελαν να θέσετε νέους στόχους για το μέλλον και να ζείτε τη ζωή σας στο έπακρο!

Μετάφραση: Αγγελική Σ. Νατσούλη


Mετάφραση: Αγγελική Σ. Νατσούλη

Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2015

Ο Νόμος της Δράσης και της Αντίδρασης

ή Νόμος της Αιτίας και του Αποτελέσματος
Κάρμα είναι το σύνολο των σκέψεων, των αποφάσεων και των πράξεων που κάνει ένα άτομο. Πιο απλά, κάρμα είναι: να θερίζεις αυτό που σπέρνεις, επειδή η ενέργεια που στέλνεις προς τα έξω είναι ίδια με αυτήν που επιστρέφει σε σένα. Για κάθε πράξη σου υπάρχει μια ισοδύναμη, αντίστοιχη αντίδραση.
Ο Νόμος του Κάρμα διδάσκει πως όλες οι σκέψεις μας, λέξεις και πράξεις μας δημιουργούν μιαν αντίδραση όμοια με τους ομόκεντρους κύκλους που δημιουργεί μια πέτρα που πετιέται στο νερό μιας λίμνης. Κάποια στιγμή οι κύκλοι που σχηματίζονται θα αγγίξουν κι εσένα ώστε να βιώσεις την ίδια κατάσταση με αυτή που δημιούργησες.
Το κάρμα είναι η αρχή της αιτίας, υπεύθυνο για: το φύλο, 
τους συγγενείς σου,
τον τόπο που μένεις,
τη φυλή/εθνικότητα στην οποία γεννήθηκες,
τη θρησκεία σου,
τον τρόπο ζωής σου,
την νοητική σου κατάσταση,
την υγεία και τον σωματότυπό σου

Κάποιοι πνευματικοί δάσκαλοι θεωρούν το κάρμα ως τους θεμελιώδεις λίθους της σκάλας που οδηγεί στον παράδεισο. Όταν όλοι οι λίθοι βρίσκονται σε τάξη και είναι καθαροί, τότε η σκάλα ανοίγει και το άτομο βρίσκεται στο σωστό μονοπάτι.
Το κάρμα καταγράφεται στα Ακασικά Αρχεία (στα σανσκριτικά ΑΚΑΣΑ είναι «η πρωταρχική ουσία» από την οποία όλα τα πράγματα σχηματίζονται) με τη μορφή φωτογραφημένων εικόνων ανά λεπτό (minute picture images) που έχουν παρθεί από τον Αιθέρα που Αντανακλά τη Διανόηση. (Αυτός ο Αιθέρας είναι η αιθερική ενέργεια που εκτείνεται από το νοητικό πεδίο έως το φυσικό σώμα).
Οι φωτογραφημένες εικόνες βρίσκονται στο νοητικό πεδίο και ένα πρόσκαιρο αντίγραφό τους φυλάσσεται στο Κέντρο της Καρδιάς. Όταν «ωριμάσει» το κάρμα (ώριμο λέγεται το κάρμα που αντιπροσωπεύει όλα εκείνα τα πράγματα που βιώνει κάποιος στην παρούσα του ενσάρκωση λεπτό προς λεπτό, και που είναι αποτέλεσμα των σκέψεων και των πράξεων μιας περασμένης ενσάρκωσης), απελευθερώνεται σε δόσεις για να μπορεί το άτομο να το διαχειριστεί.
Οι εικόνες διαμοιράζονται στο εγκεφαλονωτιαίο νευρικό σύστημα και μπαίνουν στην κυκλοφορία του αίματος. Καθώς ρέουν μέσω της κυκλοφορίας του αίματος, απελευθερώνουν το κάρμα, το οποίο μετά, με τη σειρά του, καθορίζει την κατάσταση της υγείας του σώματος και τη ζωή που θα περάσει το εν λόγω άτομο.
Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗΣ ΖΩΗΣ δείχνει ότι εάν το άτομο πεθάνει φέροντας μέσα του καταπιεσμένα συναισθήματα εχθρότητας, θυμού, φόβου ή μίσους, αυτά τα συναισθήματα θα πρέπει να μεταφερθούν σε επόμενες ζωές. Αυτά τα μη απελευθερωμένα συναισθήματα/ενέργειες μπορεί να είναι τα θεμέλια για επώδυνες καταστάσεις συμπεριφοράς, σωματικών ή ψυχικών ασθενειών, φτώχειας, κλπ. στις μέλλουσες ζωές. Μόνο μετά την απελευθέρωση των θαμμένων συναισθημάτων, θα θρυμματιστούν τα θεμέλια που είναι υπεύθυνα για την οργάνωση των επώδυνων καταστάσεων αυτού του είδους.
ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΚΑΡΜΑ: Αφορά στις παρούσες διαδικασίες σκέψης, τις δραστηριότητες, τα ηθικά πρότυπα, την μορφή της κυβέρνησης, τα πολιτισμικά συστήματα, κλπ. μιας γειτονιάς, μιας πόλης, ενός κράτους, μιας χώρας, ή ολόκληρου του πλανήτη. Είναι η εκδήλωση της Ομαδικής Συνειδητότητας  των πολιτών αυτών των κοινωνιών και πολιτισμών, και βασίζεται στον συνδυασμό των Ακασικών Αρχείων του κάθε ατόμου και της παρούσας συναισθηματικής τους κατάστασης.
Κάθε άτομο χτίζει τον μελλοντικό τρόπο της ζωής του σύμφωνα με την τρέχουσα στάση και ηθικά του πρότυπα.
Τα μέλη της κοινωνίας, ξεχωριστά το καθένα, ευθύνονται για τους βασικούς στόχους της κοινωνίας, είτε τους εγκρίνουν είτε όχι, εκτός και αν κάνουν κάτι ενεργά ώστε να διορθώσουν τις δραστηριότητες της κοινωνίας.
Ένα άτομο ενσαρκώνεται σε μια χώρα, σε έναν πολιτισμό και στη συγκεκριμένη χρονική περίοδο που είναι η πλέον κατάλληλη για την αντιμετώπιση του συγκεκριμένου κάρμα, τόσο ως άτομο όσο και ως σύνολο.
Η εξέλιξη είναι κυκλική (συμβαίνει σε κύκλους) και ο καθένας συνεισφέρει σε οποιονδήποτε αριθμό ομαδικών κύκλων με τις σκέψεις και τις δράσεις του. Υπάρχει μια θεωρία που λέει ότι αν ένα άτομο εγκαταλείψει τη χώρα ή τον πολιτισμό του υπέρ μιας άλλης χώρας ή πολιτισμού που φαίνεται να αποτελούν μια πιο εύκολη διαδρομή, τότε το άτομο θα επιστρέψει στην κατάσταση αυτή στο μέλλον σε μιαν άλλη ενσάρκωση για να ολοκληρώσει τον κύκλο.

Μια άλλη θεωρία, όμως, υποστηρίζει πως το άτομο εκείνο που «κατάφερε» να φύγει από μια δύσκολη χώρα ή πολιτισμό, το έκανε επειδή δεν ήταν στο κάρμα του να περάσει μια τόσο δύσκολη ζωή. Διαλέξτε ποια θεωρία συνηχεί μέσα σας!

ΟΜΑΔΙΚΟ ΚΑΡΜΑ: 
Απαιτεί ότι κάθε ομαδική εργασία δημιουργεί καινούργιο κάρμα για κάθε άτομο που συμμετέχει, και κάθε μέλος της ομάδας είναι υπεύθυνο για τον κύριο στόχο της ομάδας ή της οργάνωσης, ανεξάρτητα από την προσωπική του γνώμη, εκτός αν ενεργά κάνει κάτι για να αλλάξει την ομάδα. (Σημείωση: σήμερα που έχουν δημιουργηθεί τόσες πολλές ομάδες, το Ομαδικό Κάρμα έρχεται στο προσκήνιο στις κοινωνίες σε όλο τον κόσμο. Γι’ αυτό προσέξτε σε ποιες ομάδες δίνετε το ενδιαφέρον και την ενέργειά σας).
ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΡΜΑ: Η άνοδος και η πτώση των πολιτισμών βασίζεται στο Εθνικό Κάρμα. Οι αρνητικές και θετικές αποφάσεις, διαδικασίες σκέψης, δράσεις και μη-δράσεις τόσο των "αρχόντων" όσο και του λαού. Ο τελευταίος μεγάλος πολιτισμός που «γονάτισε» εξαιτίας του κάρμα που είχε δημιουργήσει σε όλα τα προηγούμενα χρόνια, ήταν η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Μετά από εντατική μελέτη πολλών ιστορικών, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι το κάρμα που κατέστρεψε τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία αποτελούνταν από τις παρακάτω ενέργειες ή μη-ενέργειες και διαδικασίες σκέψης.
  •  Όλοι είχαν τη σφοδρή επιθυμία να αποκτήσουν πολλά ακριβά, υλικά πράγματα ως μιαν επίδειξη μόρφωσης και πλούτου.
  •  Επετράπη η δημιουργία ενός τεράστιου χάσματος μεταξύ των ‘εχόντων’ και των ‘μη εχόντων’, το οποίο αύξανε και επεκτεινόταν με το πέρασμα των χρόνων.
  • Εγκαταλείφθηκε με τα χρόνια η αισθητική στην τέχνη και τα άτομα άρχισαν να ενδιαφέρονται για τέχνες που προκαλούσαν αποτροπιασμό.
  • Αναπτύχθηκε ένα σύστημα πρόνοιας κατά το οποίο οι άνθρωποι ήθελαν να αναλάβει την φροντίδα τους, εξ’ ολοκλήρου, η κυβέρνηση.
  • Ο λαός και οι άρχοντες έδειχναν να απολαμβάνουν τους βασανισμούς και την κατασπάραξη των αιχμαλώτων, των σκλάβων, των χριστιανών, στις αρένες από τα θηρία.

Το Εθνικό Κάρμα αρχίζει από τα υψηλότερα επίπεδα εκείνων που είχαν την εξουσία (όπως με τους ηγεμόνες και τους γερουσιαστές της Ρώμης). Αυτό το Κάρμα, εάν παραμένει ανεξέλεγκτο, ρέει προς τα κάτω, προς τον λαό και αν ο λαός δεν είναι σε θέση ή δεν μπορεί να του δώσει θετική ενέργεια και να το διορθώσει, το καρμικό χρέος κάποια στιγμή θα ζητηθεί.

 



Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2015

Το ταξίδι της ψυχής ανάμεσα στη γέννηση & το θάνατο

                   

Σήμερα θα θέλαμε να εστιάσουμε την προσοχή σας πάνω στο θέμα αυτού που έχουμε ονομάσει "Το Ταξίδι της Ψυχής μέσω της Γέννησης και του Θανάτου".
Πολλές φορές θα έχετε αναρωτηθεί πώς είναι για την ψυχή λίγο πριν από την ενσάρκωσή της στο φυσικό σώμα, καθώς και πώς είναι για την ψυχή κατά την αναχώρησή της από το φυσικό σώμα. Γι 'αυτό και θα μοιραστώ μαζί σας τη δική μας οπτική με την ελπίδα να σας προσφέρει μεγαλύτερη σαφήνεια.

Όταν μια ψυχή λάβει την απόφαση να εισέλθει εκ νέου στον φυσικό κόσμο σας πρέπει να πάρει μερικές αποφάσεις πρώτα. Πρέπει να γνωρίζετε ότι δεν υπάρχει χρόνος στις ανώτερες σφαίρες και ως εκ τούτου δεν μπορούμε να σας πούμε πόσος χρόνος απαιτείται από μια ψυχή για να ετοιμαστεί για μια νέα ενσάρκωση σε μια νέα ζωή, μετά το θάνατό της. Βασικά, είναι διαφορετικός για κάθε ψυχή.
Οι αποφάσεις που πρέπει να πάρει η ψυχή, έχουν να κάνουν με τον τόπο στον οποίο επιθυμεί να γεννηθεί, με τους γονείς που θέλει να έχει και τα θέματα των μαθημάτων που επιθυμεί να εξερευνήσει περισσότερο.
Σας θυμίζουμε ότι η γέννηση είναι πολύ πιο τραυματική εμπειρία από το θάνατο, και αυτό επειδή για μια ακόμα φορά πρέπει να συμπιέσει η ψυχή τη συνειδητότητά της μέσα σ’ ένα υλικό σώμα, ενώ προέρχεται από τα ανώτερα πεδία στα οποία έχει γνώση της θεϊκότητάς της και του συνδέσμου της με την Πηγή Όλων, για να βρεθεί σε μια κατάσταση λήθης τόσο μεγάλης ώστε να μπορέσει να εξερευνήσει την δυαδικότητα εκ νέου.
Συχνά οι ψυχές χρειάζονται πολλά χρόνια παραμονής στο πνευματικό πεδίο, πριν αποφασίσουν να «γειωθούν» πλήρως σε νέα σώματα μέσω της γέννησης. Γι’ αυτό ελάχιστοι από εσάς έχετε μνήμες από την ενδομήτρια ζωή σας ή πριν από την ηλικία των 2 ετών. Αρχίζετε να έχετε συνειδητές μνήμες από τότε που ο εαυτός σας (η συνειδητότητά σας) γειωθεί καλά στο σώμα της, κάτι που συμβαίνει συνήθως στην ηλικία ανάμεσα στα 2 – 5 ανάλογα με την προτίμηση της κάθε ψυχής.
Δεν θα πούμε ότι η ψυχή δεν είναι παρούσα, αυτή την περίοδο, καθώς αυτό δεν είναι ακριβές. Μάλλον θα σας λέγαμε ότι η ψυχή παρακολουθεί τα τεκταινόμενα σαν να βρισκόταν πιο ψηλά, η έκφραση «birds eye view» είναι η πιο κατάλληλη. Αυτός είναι και ο λόγος που κάποιοι από εσάς θυμάστε τα γεγονότα της παιδικής σας ηλικίας σαν να βρισκόσασταν έξω από το σώμα σας, και η προοπτική σας είναι αυτή της αιώρησης πάνω από τη σκηνή, όχι μέσα σε αυτήν.
Υπάρχει μια πάθηση που επηρεάζει πολλά βρέφη και που είναι γνωστή ως «κολικοί». Το επιστημονικό σας προσωπικό, οι γιατροί σας, δεν είναι απόλυτα σίγουροι ως προς την αιτία που προκαλεί αυτή την κατάσταση σε κάποια μωρά και όχι σε άλλα. Αυτή η κατάσταση είναι γνωστό ότι προκαλεί συνεχές κλάμα, δυσφορία και διέγερση για μεγάλα χρονικά διαστήματα εντός των πρώτων μηνών της ζωής του μωρού.
Ο ιατρικός τομέας έχει την εντύπωση ότι αυτό οφείλεται σε πεπτικά προβλήματα καθώς το σύστημα είναι υπό ανάπτυξη και ως εκ τούτου προκαλείται μια δυσφορία στο παιδί. Θα σας πω ότι τα πεπτικά προβλήματα είναι μόνο ένα από τα συμπτώματα που προκαλούν τη δυσφορία στο βρέφος, τα άλλα είναι οι μυϊκές κράμπες, οι πονοκέφαλοι και οι ίλιγγοι.
Ο λόγος γι’ αυτό είναι απλά, ότι κάποιες ψυχές εγκλιματίζονται πιο δύσκολα στο υλικό πεδίο απ’ ό,τι άλλες! όπως θα σας πούμε ότι χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια η ψυχή να χαμηλώσει τη δόνησή της, από τις πολύ υψηλές συχνότητες του πνευματικού πεδίου, προκειμένου να ταιριάξει με τη μορφή που επέλεξε να έχει στην ύλη.

Σε ολόκληρο το σύμπαν κυριαρχεί η ιερή γεωμετρία. Το δικό σας σύμπαν βασίζεται ιδίως στον κύκλο. Αυτός είναι ο λόγος που οι πλανήτες σας είναι κυκλικοί, οι πλανήτες σας κάνουν κύκλο γύρω από τον ήλιο σας, οι γαλαξίες σας έχουν σχήμα κυκλικό  …το ίδιο ισχύει και με τη ζωή σας που κάνει κύκλους.
Υπάρχουν πολλές ομοιότητες ανάμεσα σε ένα νεαρό βρέφος και ένα πολύ γηραιό σώμα. Το γηραιό σώμα έχει κάνει έναν πλήρη κύκλο. Το σώμα χρειάζεται και πάλι λίγο ύπνο, το περπάτημα είναι κάπως δύσκολο και πάλι, η δύναμή σας αποδυναμώνει με την πάροδο του χρόνου και χρειάζεστε βοήθεια την οποία δεν χρειάζονται τα υγιή, νεαρά ενήλικα σώματα.

Πολλοί από εσάς είστε εξοικειωμένοι με την ασθένεια «Αλτσχάιμερ». Είναι μια κατάσταση κατά την οποία ο νους χάνει την ικανότητά του να συγκρατεί την βραχυπρόθεσμη μνήμη. Ωστόσο, εκείνοι που πάσχουν από αυτή την κατάσταση είναι ακόμη σε θέση να θυμούνται γεγονότα πριν από δεκαετίες. Ο λόγος είναι πολύ παρόμοιος με το γιατί δεν θυμάστε τα πρώτα χρόνια της ζωής σας. Η ψυχή αρχίζει να αποσπάται από το υλικό πεδίο, κατά κάποιον τρόπο επιλέγει να αιωρείται και να παρακολουθεί τις εμπειρίες του σώματος από την «άποψη των πτηνών» για άλλη μια φορά.
Ωστόσο, το μυαλό δεν έχει κανένα πρόβλημα να θυμάται τα γεγονότα πριν από πολλά χρόνια, όταν η ψυχή ήταν πλήρως θεμελιωμένη στο σώμα. Σίγουρα αυτό δεν συμβαίνει με όλες τις ψυχές, κάποιοι από εσάς θα επιλέξουν να παραμείνουν προσηλωμένοι και γειωμένοι στο σώμα τους μέχρι την στιγμή που θα το αφήσετε. Είναι μια προτίμηση της ψυχής, όπως ακριβώς κάθε ψυχή είναι ελεύθερη να επιλέξει πόσο σύντομα θα γειωθεί στο καινούργιο σώμα ως βρέφος.
Θα διαπιστώσετε ότι αν υπάρχει κάποιο τραυματικό γεγονός, αυτό τραβάει αμέσως την ψυχή στο σώμα και την γειώνει και το άτομο θα είναι σε θέση να ανακαλέσει τη συγκεκριμένη στιγμή. Όσοι από εσάς είχατε μια τραυματική εμπειρία σε πολύ νεαρή ηλικία πιθανότατα να την θυμάστε, ακόμη και αν δεν μπορείτε να θυμηθείτε πολλά άλλα γεγονότα από το ίδιο χρονικό διάστημα. Ο λόγος είναι ότι η ψυχή με το ατύχημα γειώνεται πιο γρήγορα με το σώμα της.

Θα σας πούμε ακόμη, ότι κατά τις ημέρες που οδηγούν στην τελευταία αναπνοή του σώματος, η ψυχή επιλέγει σχεδόν πάντα να αποκολληθεί νωρίτερα από το σώμα. Θα σας λέγαμε ότι αυτή η κατάσταση είναι πολύ παρόμοια με την κατάσταση του ύπνου σας, από το γεγονός ότι η συνειδητότητα δεν είναι βυθισμένη εντελώς στο υλικό σώμα, αλλά θυμάται ότι είναι πολυδιάστατη και ενυπάρχει μεταξύ των διαστάσεων (3ης και 5ης).

Το σώμα είναι ακόμη σε θέση να εκτελεί τα υποσυνείδητα καθήκοντα άντλησης του αίματος από την καρδιά, αναπνέοντας το οξυγόνο στους πνεύμονες και πολλές άλλες από τις απαραίτητες λειτουργίες που απαιτούνται για τη ζωή. Ωστόσο, η ψυχή αρχίζει να νοσταλγεί την ειρήνη και την ηρεμία που βρίσκονται στις υψηλότερες σφαίρες.
Μπορείτε και πάλι να δείτε και να επανενωθείτε με τους αγαπημένους σας και τις λεγεώνες των Αγγέλων που σας περιμένουν με χαρά να σας υποδεχτούν και να σας καλωσορίσουν και πάλι πίσω, στις υψηλότερες σφαίρες, που είναι το σπίτι σας.

Πηγή
: Angelic Guides via Taryn Crimi

Μετάφραση: Αγγελική Σ. Νατσούλη

Σάββατο, 7 Νοεμβρίου 2015

Όταν ένα εγγόνι φεύγει από τη ζωή



Κανένας γονιός δεν περιμένει να ζήσει περισσότερο από το παιδί του, πόσο μάλλον να χάσει ένα πολυαγαπημένο εγγόνι.
Είναι πολύ δύσκολο να κάνεις οικογένεια, παιδιά, στη συνέχεια να δεις τα παιδιά σου να κάνουν δικά τους παιδιά και …ξαφνικά ο κύκλος να σπάει με αυτόν τον ανορθόδοξο τρόπο. Κανείς δεν είναι προετοιμασμένος για τον πόνο που ακολουθεί. Ως παππούς ή ως γιαγιά ζείτε ένα διπλό πόνο. Πενθείτε για το εγγόνι που τόσο πρόωρα ‘έφυγε’, αλλά πονάτε πολύ καθώς νιώθετε και τον πόνο του παιδιού σας που πενθεί το παιδί του. Όχι μόνο πονάτε και θλίβεστε αλλά νιώθετε αβοήθητος και απογοητευμένος που δεν μπορείτε να βοηθήσετε το παιδί σας στον πόνο του.

Ίσως βοηθάει να γνωρίζετε ότι για τον πόνο του πένθους δεν υπάρχει χρονοδιάγραμμα. Μην περιμένετε πολλά από το παιδί σας ή από τον σύντροφό του. Γιατί, πρώτα-πρώτα, κανένας δεν μπορεί να πιστέψει αυτό που συνέβη. Όταν η πραγματικότητα ‘χτυπήσει την πόρτα’ ο καθένας νιώθει απελπισμένος. Είναι σημαντικό να μπορέσετε να αναλογιστείτε τις ανάγκες σας καθώς και εκείνες του παιδιού σας. Αναγνωρίζοντας και δουλεύοντας το πένθος σας θα βοηθήσετε τον εαυτό σας και εμμέσως το παιδί σας που πενθεί, επίσης.

Μην εκπλαγείτε αν στην αρχή δεν μπορέσετε να προσεγγίσετε το παιδί σας. Να έχετε υπομονή. Κάποια στιγμή θα καταφέρετε να μιλήσετε, να ακούσετε και να βοηθήσετε. Αν δείτε ότι δεν μπορείτε να βοηθήσετε εξαιτίας του πόνου που νιώθετε, μια λύση είναι να στείλετε κάρτες και να δείξετε την αγάπη σας με αυτές. Εξηγείστε ότι επιθυμείτε να προσφέρετε περισσότερη βοήθεια, αλλά δεν γνωρίζετε πώς.


Υποδείξεις βοήθειας προς εσάς και το παιδί σας που πενθεί (τους γονείς).
·        Μάθετε για το πένθος. Είναι σημαντικό να κατανοήσετε τι βιώνετε εσείς και το παιδί σας.
·        Είναι καλό να είστε ανοιχτοί και να μοιράζεστε αυτό νιώθετε. Έτσι θα είστε καλό παράδειγμα για το παιδί σας. Να μιλάτε για τις καλές αναμνήσεις και τις καλές μέρες, όπως επίσης για τον πόνο του πένθους και τις κακές μέρες.
·        Μιλήστε για το χαμένο εγγόνι σας. Αναφέρετε το όνομά του.
·        Βρείτε κάποιον με τον οποίο μπορείτε να μιλάτε άνετα – ένα φίλο, μια φίλη, μιαν ομάδα υποστήριξης, έναν σύμβουλο, έναν κληρικό.
·        Να είστε πρόθυμος και να ΑΚΟΥΤΕ συχνά το παιδί σας. Να σέβεστε τον τρόπο με τον οποίο το παιδί σας διαχειρίζεται τον πόνο του και τον εκφράζει. Μην του κάνετε υποδείξεις για το πώς θα πρέπει να αντιδρά.
·        Στις ειδικές επετείους, (γενέθλια, ημερομηνία θανάτου, γιορτές) γράψτε ή τηλεφωνείστε στο παιδί σας. Πείτε του ότι γνωρίζετε το ειδικό βάρος που φέρει η συγκεκριμένη μέρα. Του τηλεφωνείτε για να του πείτε ότι τους αγαπάτε (το παιδί σας και τον/την σύντροφό του) και πως θα θέλατε να τους πάρετε λίγο από τον πόνο τους.
·        Όταν πενθούν οι ενήλικες, τα αδέλφια του παιδιού που ‘έφυγε’ πολύ συχνά νιώθουν παραμελημένα – συν το ότι δεν καταλαβαίνουν τον πόνο που νιώθουν τα ίδια. Αφιερώστε χρόνο με τα άλλα εγγόνια σας που πενθούν, επίσης, ακούστε τι έχουν να σας πουν, θυμίστε τους πόσο σημαντικά είναι για εσάς και πόσο πολύ τα αγαπάτε.
·        Αν έχετε τη δυνατότητα, προσφερθείτε και πάρτε τα εγγόνια σας σπίτι για ένα απόγευμα ή για μια μέρα. Δώστε πρακτική βοήθεια, όπως με την παρασκευή φαγητού, το πλύσιμο των πιάτων, των ρούχων, με την αγορά τροφίμων. Περάστε χρόνο με το παιδί σας.
·        Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουμε ανάγκη από αγκαλιές, αν και πολλές φορές δεν το αναγνωρίζουμε. Βοηθάει πολύ να αγκαλιάζετε και να κρατάτε το παιδί σας, αν νιώθετε άνετα και οι δυο με αυτό.
·        Επιτρέψτε στον εαυτό σας να κλάψει και ενθαρρύνετε το παιδί σας να κλάψει, αν βλέπετε ότι το χρειάζεται. Το κλάμα ανακουφίζει.
·        Κάντε γνωστό στην οικογένεια που πενθεί ότι τους νοιάζεστε, ότι τους αγαπάτε.
·        Προσφέρετε την ΕΛΠΙΔΑ ότι το εγγόνι που ‘έφυγε’ είναι πολύ καλά, είναι κοντά σας πάντοτε και πως κάποια στιγμή η οικογένεια θα μπορέσει να χαρεί ξανά τη ζωή.

ΠΗΓΗ: Hope for Bereaved (Ελπίδα για Πενθούντες), 1342 Lancaster Ave. Syracuse, N.Y.


METAΦΡΑΣΗ: Αγγελική Σ. Νατσούλη 

Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2015

Inner Peace


Όταν οι δοκιμασίες και οι προκλήσεις της ζωής έρχονται στο δρόμο μας και μας κατακλύζουν, ευχόμαστε και προσευχόμαστε να αποκατασταθεί η ειρήνη στη ζωή μας.

Αναζητούμε να καταλήξουμε σε συμφωνίες για μια διαρκή ειρήνη μεταξύ όλων των ανθρώπων και όλων των εθνών. Επιθυμούμε την ειρήνη για εμάς και για όλο τον κόσμο.

Μπορούμε να βοηθήσουμε στην συν-δημιουργία ενός ενεργειακού πεδίου ειρήνης καθώς επιλέγουμε την ειρήνη μέσα από την καρδιά μας. Οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο ενώνονται μέσα από Διαδίκτυο σε απευθείας σύνδεση για να επικεντρώσουν τις προσπάθειές τους για την παγκόσμια ειρήνη.

Η δημιουργία και η επέκταση της ειρήνης είναι εσωτερική εργασία

Υπάρχουν πολλές λύσεις, ή διαδρομές στην επίτευξη αυτών των τύπων ειρήνης, που αναμφισβήτητα είναι πιο πολύτιμοι από τον χρυσό όλου του κόσμου και το μεγαλύτερο παλάτι που κατασκευάστηκε ποτέ. Μπορείτε να συνοψίσετε αυτές τις λύσεις σε δύο μόνο λέξεις, εσωτερική ειρήνη, ή εσωτερική γαλήνη. Η εσωτερική ειρήνη / γαλήνη υπάρχει, όχι για να την ανακαλύψουμε αλλά μάλλον για να την δημιουργήσουμε.

Υπάρχουν, όπως γνωρίζουμε, αμέτρητες μέθοδοι που οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιήσει μέσα στις χιλιετίες για να δημιουργήσουν την εσωτερική ειρήνη τους. Στο Ινστιτούτο HeartMath, έχουν βρει μια πολύ αποτελεσματική μέθοδο η οποία βασίζεται στην επιστημονική έρευνα και περιλαμβάνει την πρόσβαση σε αυτό που έχουν ονομάσει «κατάσταση ευκολίας», εμείς θα την ονομάζαμε «κατάσταση γαλήνης».

Η κατάσταση ευκολίας, όπως εξηγεί ο ιδρυτής του HeartMath D. Childre στο εγχειρίδιο The State of Ease, είναι η κατάσταση ισορροπίας, ευθυγράμμισης και συνεργασίας ανάμεσα στην καρδιά, το νου και τα συναισθήματα. Αυτή η κατάσταση ισορροπίας έχει πάρει το όνομα coherence, που σημαίνει συνάφεια, συνοχή, συνέπεια (δύσκολα όμως η μετάφραση αποδίδει την ολότητα της έννοιας coherence γι’ αυτό βάλτε και την φαντασία σας να συμπληρώσει το κενό). 
Αυτή η συνοχή «προωθεί μια πιο διαισθητική σύνδεση (σχέση) με το υψηλότερο δυναμικό μας ώστε να έχουμε πιο αποτελεσματικούς συλλογισμούς (reasoning) και να μπορούμε να διακρίνουμε πιο ξεκάθαρα το ωφέλιμο από το ανώφελο (discernment) στις αλληλεπιδράσεις μας με τους άλλους».

Όπου υπάρχει συνεκτική ευθυγράμμιση ανάμεσα στην καρδιά, το νου και τα συναισθήματα, «επιλέγουμε ευκολότερα τις λιγότερο στρεσογόνες αντιλήψεις και συμπεριφορές ώστε να δημιουργούμε «ροή» στην καθημερινότητά μας».

Με ποιο τρόπο μπορούμε να έχουμε πρόσβαση στην κατάσταση της ειρήνης και της γαλήνης;

To Ινστιτούτο HeartMath έχει αναπτύξει ένα εργαλείο που το ονόμασαν «Inner-Ease Technique» και απεδείχθη πολύ αποτελεσματικό στους ανθρώπους που το χρησιμοποίησαν. Παρακάτω δίνονται 4 συντομευμένα βήματα και οφέλη.

 
Inner-Ease™ Technique (abbreviated version)
1.
Όταν είστε αγχωμένοι και πιεσμένοι (stress), αναγνωρίστε αυτό που νιώθετε.
2.
Κάντε ένα μικρό διάλειμμα για να μπορέσετε να αναπνεύσετε έχοντας την εστίασή σας στην καρδιά (Heart-Focused Breathing).
3.
Φανταστείτε ότι με κάθε ανάσα τραβάτε προς τα μέσα σας μιαν αίσθηση γαλήνης.
4.
Όταν η στρεσογόνος αίσθηση καταλαγιάσει, πείτε με βεβαιότητα βγαλμένη μέσα από την καρδιά σας ότι επιθυμείτε να γειώσετε και να διατηρήσετε την κατάσταση της γαλήνης που δημιουργήσατε, καθ’ όλη την διάρκεια των σχεδίων, των προκλήσεων και των καθημερινών ασχολιών σας.

“Δεν μπορούμε ποτέ να πετύχουμε την ειρήνη στον έξω κόσμο, αν δεν κάνουμε πρώτα ειρήνη με τους εαυτούς μας” Dalai Lama

Οφέλη από την εσωτερική ειρήνη

1. Δημιουργείτε ροή μέσα στη μέρα σας με την απόκτηση ισορροπίας και συνεργασίας ανάμεσα στην καρδιά, το νου και τα συναισθήματα.

2. Συντονίζετε την ψυχική και συναισθηματική φύση σας με πιο λογικό και αποτελεσματικό τρόπο για την αντιμετώπιση των καταστάσεων της ζωή σας.

3. Βοηθά στην πρόληψη και την εξάλειψη του πολύ προσωπικού άγχους και προωθεί την ταχύτερη ανάρρωση από αγχωτικά περιστατικά.

4. Πολύ χρήσιμη και αποτελεσματική, αν χρησιμοποιηθεί ως "προετοιμασία" πριν από την εμπλοκή σας σε δυνητικά στρεσογόνες καταστάσεις.

5. Δημιουργεί πολύ ευκολότερη πλοήγηση μέσα από τις προκλήσεις και τις αντιστάσεις κατά την έναρξη τους.

6. Επιτρέπει την χρήση της νοημοσύνης της καρδιάς σε όλες τις αλληλεπιδράσεις σας με τον εξωτερικό κόσμο.

Βρείτε εσωτερική ειρήνη μέσα σας με οποιαδήποτε μέθοδο κι αν επιλέξετε  - ό,τι λειτουργεί καλύτερα για εσάς.  Πιστεύουμε ότι η ειρήνη και η γαλήνη που βιώνουμε εντός μας είναι η μεγαλύτερη ελπίδα για ειρήνη εκτός μας.




Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2015

Τα 5 στάδια του πένθους


Κατά την ψυχίατρο Ελίζαμπεθ Κούμπλερ-Ρος 

ΑΡΝΗΣΗ: Είναι το πρώτο στάδιο του πένθους. Βοηθάει να επιβιώσουμε από την απώλεια. Στη φάση αυτή ο κόσμος είναι αβάσταχτος και χωρίς σημασία. Η ζωή δεν έχει νόημα. Είμαστε σε κατάσταση σοκ και άρνησης. Έχουμε μουδιάσει. Αναρωτιόμαστε πώς θα συνεχίσουμε να ζούμε από δω και πέρα, αν μπορούμε να συνεχίσουμε, γιατί να συνεχίσουμε. Με μεγάλη προσπάθεια καταφέρνουμε να κάνουμε τις μέρες να περνάνε. Η άρνηση και το σοκ μας βοηθούν να επιβιώνουμε. Η άρνηση βοηθά το βηματισμό μας μαζί με το πένθος. Υπάρχει μια χάρη στην άρνηση. Είναι ο τρόπος που έχει η φύση να μας αφήνει να διαχειριζόμαστε μόνο όσο μπορούμε ν’ αντέξουμε. Καθώς αποδέχεσαι την αλήθεια της απώλειας και αρχίζεις να αναρωτιέσαι, ασυνείδητα ξεκινάς τη διαδικασία της επούλωσης. Γίνεσαι όλο και πιο δυνατός και η άρνηση αρχίζει να ξεθωριάζει. Αλλά καθώς προχωράς, όλα τα συναισθήματα που είχες αρνηθεί ανεβαίνουν στην επιφάνεια.

ΘΥΜΟΣ: Είναι απαραίτητο στάδιο της θεραπευτικής διαδικασίας. Νιώσε το θυμό σου ακόμα και αν πιστεύεις πως είναι απύθμενος. Όσο περισσότερο επιτρέπεις στον εαυτό σου να θυμώσει, τόσο πιο γρήγορα θ΄ αρχίσει ο θυμός να διαλύεται και τόσο πιο γρήγορα θα επουλώσεις τις πληγές σου. Πίσω από τον θυμό κρύβονται και πολλά άλλα συναισθήματα, τα οποία θα ανακαλύψεις με το χρόνο, αλλά ο θυμός είναι το συναίσθημα που συνήθως πρέπει να διαχειριστείς. 

Ο θυμός δεν έχει όρια, αυτό είναι αλήθεια. Μπορεί να συμπεριλάβει όχι μόνο τους φίλους, τους γιατρούς, την οικογένεια, τον εαυτό σου και τον αγαπημένο σου που «έφυγε» αλλά ακόμα και τον Θεό. Ίσως πεις: «μα πού είναι ο Θεός;» Πίσω από τον θυμό βρίσκεται πόνος, ο πόνος σου. Είναι φυσικό να νιώθεις έρημος και μόνος, εγκαταλειμμένος από όλους, αλλά η κοινωνία μας φοβάται τον θυμό. Ο θυμός είναι δύναμη και μπορεί να χρησιμεύσει σαν άγκυρα και να δώσει μια προσωρινή δομή στο κενό που νιώθεις από την απώλεια. 

Στην αρχή, πενθώντας μοιάζεις με κάποιον που έχει χαθεί στη μεγάλη θάλασσα: το απόλυτο τίποτα γύρω σου. Μετά τα βάζεις με κάποιον που δεν παραβρέθηκε στην κηδεία, ή με κάποιον που δεν είναι δίπλα σου τώρα, ή με άλλους που τώρα που ο αγαπημένος σου δεν είναι κοντά, σου φέρονται διαφορετικά. Ξαφνικά, λοιπόν, έχεις να πιαστείς από κάπου… ο θυμός σου γίνεται η γέφυρα πάνω από την ανοιχτή θάλασσα, η σύνδεσή σου μαζί τους. Μπορείς να κρατηθείς πάνω του και αυτό σε κάνει να νιώθεις καλύτερα από το τίποτα, το κενό. Συνήθως μαθαίνουμε πώς να καταπιέζουμε το θυμό μας αντί πώς να τον βιώνουμε. Ο θυμός είναι μια ακόμα ένδειξη του βαθμού της αγάπης σου.

ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ: Πριν συμβεί το μοιραίο, είναι σίγουρο ότι θα κάνεις το οτιδήποτε για να αποφευχθεί. Διαπραγματεύεσαι με το Θεό, «σε παρακαλώ, Θεέ, δεν θα μαλώσω ξανά με την γυναίκα μου, μόνο να την αφήσεις να ζήσει… σε παρακαλώ…». Μετά το μοιραίο, η διαπραγμάτευση μπορεί να πάρει τη μορφή μιας προσωρινής ανακωχής: «Αν αφιερώσω την υπόλοιπη ζωή μου στη βοήθεια των άλλων, γίνεται να ξυπνήσω μια μέρα και όλο αυτό να ‘ναι ένα κακό όνειρο;»
Πελαγοδρομούμε μέσα σ’ ένα λαβύρινθο αναφορών που ξεκινούν με το «Αν γινόταν να…». Θέλουμε η ζωή να γυρίσει εκεί που ήταν πρωτύτερα, θέλουμε τον αγαπημένο μας πίσω. Θέλουμε να πάμε πίσω στο χρόνο: να είχαμε βρει τον όγκο νωρίτερα, να είχαμε καταλάβει την αρρώστια γρηγορότερα, να είχαμε προλάβει το δυστύχημα… μόνο να… αν είχα… αν μπορούσα…

Η ενοχή συχνά πάει παρέα με τη διαπραγμάτευση. Όλα τα «αν» και τα «αν δεν» μας κάνουν να νιώθουμε ένοχοι και να πιστεύουμε ότι κάτι θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει διαφορετικά. Ίσως να διαπραγματευτούμε και με τον πόνο. Θα κάνουμε το παν αρκεί να μην νιώθουμε τον πόνο της απώλειας. Παραμένουμε στο παρελθόν, προσπαθώντας να δούμε τον τρόπο με τον οποίο δεν θα πονάμε.
Οι άνθρωποι νομίζουν ότι τα στάδια διαρκούν βδομάδες ή μήνες. Ξεχνάνε ότι τα στάδια είναι απαντήσεις (αντιδράσεις) στα συναισθήματα και μπορούν να έχουν διάρκεια από λεπτά ή ώρες καθώς θα μεταπηδάμε από το ένα στο άλλο. Δεν μπαίνουμε σ’ ένα στάδιο αφού αφήσουμε το προηγούμενο, σε γραμμική σειρά. Μπορεί να βρεθούμε στο ένα, μετά στο άλλο και μετά πίσω ξανά στο προηγούμενο.

ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ: Μετά την διαπραγμάτευση, η προσοχή μας κινείται στο παρόν. Συναισθήματα άδεια κάνουν την εμφάνισή τους και η θλίψη εισχωρεί μέσα μας σε βαθύτερο επίπεδο απ΄ ό,τι είχαμε ποτέ φανταστεί. Αυτό το στάδιο κατάθλιψης μοιάζει να διαρκεί για πάντα. Είναι σημαντικό να γνωρίζετε ότι δεν είναι ένδειξη νοητικής αρρώστιας. Είναι η κατάλληλη απάντηση σε μια μεγάλη απώλεια. Αποσυρόμαστε από τη ζωή μέσα σε μια ομιχλώδη, έντονη στενοχώρια που μας κάνει να αναρωτιόμαστε αν αξίζει να συνεχίζουμε τη ζωή μόνοι. Ποιος ο λόγος τελικά; Η κατάθλιψη μετά από μιαν απώλεια συχνά μοιάζει ως κάτι μη φυσικό. Μια κατάσταση που πρέπει να διορθωθεί. Να ξεπεραστεί.

Η κατάθλιψη ύστερα από την απώλεια είναι μια απολύτως φυσική αντίδραση. Το αντίθετο θα ήταν ασυνήθιστο. Όταν η απώλεια εγκαθίσταται ολοκληρωτικά στην ψυχή σου, η συνειδητοποίηση ότι το πρόσωπο που αγαπάς δεν πρόκειται να έρθει πίσω είναι καταθλιπτική. Αν το πένθος είναι μια διαδικασία επούλωσης, τότε η κατάθλιψη είναι ένα απαραίτητο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση.

ΑΠΟΔΟΧΗ: Η αποδοχή συχνά παρεξηγείται με την έννοια του «είμαι καλά με αυτό που συνέβη». Καμία σχέση. Οι περισσότεροι ποτέ δεν θα νιώσουν ότι είναι καλά με την απώλεια του αγαπημένου τους. Αυτό το στάδιο έχει να κάνει με την αποδοχή της πραγματικότητας ότι το αγαπημένο πρόσωπο έχει αναχωρήσει από τον υλικό κόσμο και την αναγνώριση ότι αυτή η νέα πραγματικότητα είναι μόνιμη. Ποτέ δεν θα μας αρέσει αυτή η πραγματικότητα, αλλά τελικά την αποδεχόμαστε. 
Μαθαίνουμε να ζούμε μαζί της. Είναι ο καινούργιος κανόνας με τον οποίο οφείλουμε να μάθουμε να ζούμε. Αντιστεκόμενοι στον κανόνα αυτό, πολλοί άνθρωποι θέλουν να διατηρήσουν τη ζωή που έκαναν όπως όταν ο άνθρωπός τους ήταν στη ζωή. Με τον καιρό όμως βλέπουν ότι αυτό δεν γίνεται. Το παρόν έχει αλλάξει οριστικά και πρέπει να αναπροσαρμοστούν. Να μάθουν νέους ρόλους, να αναθέσουν νέους ρόλους στους άλλους και στον εαυτό τους.

Αποδεχόμενοι το γεγονός, μπορεί να σημαίνει ότι ίσως να έχουμε περισσότερες καλές μέρες παρά κακές. Καθώς αρχίζουμε να ζούμε ξανά και να απολαμβάνουμε τη ζωή, συχνά νιώθουμε πως προδίδουμε τον αγαπημένο μας. Δεν μπορούμε να αναπληρώσουμε αυτό που χάθηκε, αλλά μπορούμε να κάνουμε νέες σχέσεις που να έχουν αξία και νόημα. Αντί να αρνιόμαστε τα συναισθήματά μας, ακούμε τις ανάγκες μας. Προχωράμε, αλλάζουμε, μεγαλώνουμε, εξελισσόμαστε. Μπορεί να αρχίσουμε να ασχολούμαστε με τις ζωές των άλλων… πώς να τις κάνουμε καλύτερες. Επενδύουμε στις φιλίες μας και στη σχέση με τον εαυτό μας.

Ζούμε ξανά, αλλά αυτό δεν θα το πετύχουμε αν δεν δώσουμε στο πένθος το χρόνο του.
 

  


Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2015

Aγγελική Θεραπεία


Αναδημοσίευση από το "Βήμα" της 10/01/1958
  
Είναι η περιγραφή μιας κοπέλας που επιβίωσε μετά από μια πολύ σοβαρή ασθένεια που την οδηγούσε στον θάνατο. Όταν όμως παραθέτει κανείς όλες τις λεπτομέρειες, αντιλαμβάνεται σαφέστατα τι σημαίνει όλη αυτή η ιστορία που συνέβη εκείνο το βράδυ, πριν από 46 χρόνια.
Τον Δεκέμβριο του 1911 ένα νεαρό κορίτσι 19 ετών ήταν τόσο βαριά άρρωστο ώστε οι γιατροί του ειδοποίησαν τους γονείς του ότι ήταν πλέον ζήτημα εβδομάδων πριν από την έλευση του μοιραίου. Το κορίτσι λεγόταν Ντόροθυ Κέριν. Ήταν ήδη πέντε χρόνια κατάκοιτη, είχε επισκεφθεί αναρίθμητα νοσοκομεία και άπειροι γιατροί είχαν αγωνιστεί μάταια να σταματήσουν την συνεχή επιδείνωση της κατάστασής της.

Είναι καταχωρημένο επίσημα ότι στις 26 Δεκεμβρίου του 1911 διαπιστώθηκε επιπλέον και φυματιώδης περιτονίτιδα και ότι έκτοτε η ασθενής ήταν συχνά αναίσθητη. Όταν έβρισκε τις αισθήσεις της η εξασθενημένη όρασή της δεν της επέτρεπε να αναγνωρίζει τους συγγενείς της παρά μόνον από τη φωνή τους.

Το αποκορύφωμα ήλθε τον Φεβρουάριο του 1912. Ένα βράδυ ο τοπικός γιατρός προειδοποίησε τους γονείς της ότι η κατάσταση ήταν τόσο άθλια ώστε να είναι αμφίβολο αν θα «έβγαζε τη νύκτα». Έτσι, αντιλαμβάνεται κανείς την κατάπληξη αυτού του ίδιου γιατρού όταν την επισκέφθηκε το άλλο πρωί και την είδε να σηκώνεται και να τρέχει προς αυτόν με ανοιχτά τα χέρια της για να του αποδείξει ότι είχε ανακτήσει πλήρως τις δυνάμεις των ποδιών της. Επιπλέον τον διαβεβαίωσε ότι είχε φάει ένα γενναίο πρωινό και ότι εκείνη ακριβώς τη στιγμή της ετοίμαζαν ένα μπιφτέκι κατά δική της παραγγελία. Η εντύπωση που αποκόμιζε ο γιατρός ήταν μιας υγιούς και απολύτως φυσιολογικής νέας. Η μεταμόρφωσή της, σύμφωνα με τα συνηθισμένα μέτρα της ιατρικής ήταν ανεξήγητη, αλλά και απόλυτα πραγματική.

Έβλεπε – με την βοήθεια έστω ενός φακού – η φωνή της δεν έτρεμε και γενικά είχε ανακτήσει τις δυνάμεις της ενώ την προηγούμενη νύχτα βρισκόταν σε κωματώδη κατάσταση. Τι είχε συμβεί;

Να τι λέει η ίδια η Ντόροθυ Κέριν σήμερα, ύστερα από τόσα χρόνια και με απόλυτη πειστικότητα:
«Γύρω μου έλαμψε ένα έντονο φως και ένας άγγελος με έπιασε από το χέρι και μου είπε: ‘Ντόροθυ, σήκω και περπάτησε’. Πέρασε τα χέρια του πάνω από τα μάτια μου και βρέθηκα καθισμένη στο κρεβάτι μου. Οι γονείς μου που ήταν γύρω μου, φαινόντουσαν τρομαγμένοι. Τους ζήτησα τη ρόμπα μου εξηγώντας τους ότι ήμουν απολύτως καλά και ότι ήθελα να περπατήσω. Ήταν τόσο κατάπληκτοι ώστε δεν κατόρθωσαν ούτε καν να κινηθούν. Αν και δεν είχα πατήσει τα πόδια μου επί πέντε μήνες, δεν έτρεμα καθόλου. Αντίθετα, αισθανόμουν απολύτως καλά, σαν να μην είχα υπάρξει άρρωστη ποτέ. Σε λίγο κατάλαβα ότι πεινούσα. Μου έφεραν γάλα που το αρνήθηκα και τελικά κατέβηκα δυο ολόκληρα πατώματα μόνη μου και ετοίμασα ένα κανονικό γεύμα το οποίο κυριολεκτικά καταβρόχθισα».

Αυτά ήταν τα λόγια της και ομολογώ ότι όταν άκουσα για πρώτη φορά αυτή την αξιόλογη γυναίκα – διότι η ζωή της σήμερα είναι κάτι αξιόλογο – να λέει ότι είδε έναν άγγελο, αισθάνθηκα στην αρχή μια δυσπιστία και μιαν άπωση. Αλλά, αν ο Πάπας Πίος ΧΙΙ μπορεί να ισχυρίζεται ότι είδε τον Ιησού, γιατί να μην μπορεί η Κέριν; Εν πάση περιπτώσει, ο γιατρός που την παρακολουθούσε, έκανε δυο μέρες αργότερα μια πολύ περίεργη δήλωση, όταν τον ρώτησαν αν η Ντόροθυ έπασχε σίγουρα από φυματίωση και διαβήτη στην πλέον προχωρημένη μορφή: «Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία περί αυτού. Δεν έχω καμία εξήγηση και αν είχα διαβάσει αυτή την ιστορία κάπου, απλά δεν θα την πίστευα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είναι απολύτως καλά, αν και δεν μπορώ να εξηγήσω πώς το πέτυχε».
Η Ντόροθυ Κέριν αφιέρωσε έκτοτε τη ζωή της στην διεύθυνση ενός θεραπευτικού Ιδρύματος το οποίο ευλόγησε ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρυ και ενεθάρρυνε ο διαπρεπής γιατρός, λόρδος Χόρντερ. Το Θεραπευτήριο βρίσκεται στο Γκρούμμπριτζ, λίγα χλμ. έξω από το Ηστ Γκρήνστεντ.
Εκεί η Ντόροθυ ζει απολύτως μόνη. Τα μόνα άτομα που βλέπει είναι εκείνα που την επισκέπτονται και ζητάνε την βοήθειά της για να βρούνε την ειρήνη του πνεύματός τους και την χαμένη υγεία τους.
Όταν συγκέντρωσα υλικό για το βιβλίο μου, ζήτησα να την επισκεφθώ. Η πρώτη μου εντύπωση ήταν ότι είχα μπροστά μου μια μικρόσωμη και λεπτοκαμωμένη γυναίκα με ισχυρή εσωτερική δύναμη. Η φωνή της είχε μια πολύ περίεργη υπνωτική ιδιότητα. Πράγματι, δεν νομίζω ότι κανείς μπορούσε να μείνει μαζί της περισσότερο από μερικά λεπτά χωρίς να αισθανθεί ότι είχε να κάνει με ξεχωριστό άνθρωπο. Και δεν θα ξεχάσω τα λόγια με τα οποία με υποδέχτηκε:

«Μισώ κάθε συναισθηματική, σκοτεινή σκέψη. Η διδασκαλία της Καινής Διαθήκης είναι απολύτως πρακτική. Εξίσου πρακτικοί προσπαθούμε να είμαστε κι εμείς εδώ. Δεν ισχυρίζομαι ότι κατέχω κάποια ξεχωριστή δύναμη. Αλλά πιστεύω ότι έγινα καλά για να υπηρετώ, από καιρού εις καιρόν, ως ένα είδος αγωγού δια του οποίου διέρχεται, κάποτε, μια θεϊκή, θεραπευτική δύναμη».

Σήμερα πολλοί επισκέπτονται την εκκλησία του Ιδρύματος αυτού, και το βράδυ συνομιλούν με την ίδια την Κέριν. Μερικοί πληρώνουν – άλλοι όχι. Όλοι έχουν την ίδια μεταχείριση. Μερικοί φεύγουν θεραπευμένοι. Μερικοί όχι. Η Κέριν εξηγεί: «Προειδοποιώ όλους όσους έρχονται εδώ: με τον Θεό δεν γίνονται συμφωνίες και παζάρια».
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όλα αυτά τα χρόνια η Ντόροθυ Κέριν βρίσκεται σε επαφή με κάποια ανώτερη δύναμη. Ότι υπηρετεί την δύναμη αυτή με πίστη και αφοσίωση. Γιατί επελέγη αυτή; Δεν μπορώ να δώσω απάντηση. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να διηγηθώ την ιστορία της με ευθύτητα και απλότητα. Μόνο που θα πρέπει να προσθέσω ότι πιστεύω στην αυθεντικότητα της ιστορίας. Ότι την θεωρώ όχι μόνον μια θεϊκή επέμβαση στ’ ανθρώπινα, αλλά και ως μια διαβεβαίωση ότι η ζωή μας εδώ στη Γη αποτελεί μικρό μόνον μέρος της πορείας της ψυχής προς την αθανασία.

GODFREY WINN